ضدانقلابيگري در نظام بينالملل: مباني تئوريک
نویسندگان: مسعود اخوان کاظمي – پروانه عزيزي
چکيده:
انقلابهاي بزرگ، هنجارهاي حاکم بر نظام بينالملل را بهچالش کشيده و مدعي ارائه نظم نويني در عـرصه روابط بينالملل براساس ايدئولوژي انقلابي ميشـوند. درمقابل، مباني نظام بينالملل كه برحفظ وضع موجود مبتني است، همواره تلاش ميکند تا نوعي تعادل را بر اعضاي سيستم بينالملل تحميل کند. لذا، هر عاملي که معيارهاي اساسي نظام موجود را دچار تحول کند و باعث عدمتعادل در سيستم بينالملل شود، بهعنوان عنصري ضدسيستمي تلقي خواهد شد و با آن بهمقابله برخواهند خاست.
اين مقاله، چگونگي و چرايي شکلگيري موجي از ضدانقلابيگري در نظام بينالملل عليه انقلابهاي بزرگ را از منظر تئوري رئاليسم تدافعي مورد تجزيه و تحليل قرار ميدهد.
كليد واژه: ضدانقلابيگري، نظام بينالملل، انقلابهاي بزرگ، قدرتهاي جهاني، سياست خارجي، رئاليسم تدافعي.
ضدانقلابيگري در نظام بينالملل: مباني تئوريک