نويسندگان: فاطمه شيرزاد راد جلالي،سوسن آلرسول
چكيده:
باور به هدفمندي و سير به سوي مقصدي نهايي، يكي از مباني اصلي همة اديان الهي است. آئيني كه زرتشت در حدود هفت قرن پيش از ميلاد عرضه داشت، همچون دين اسلام، از اديان توحيدي به شمار ميرود. اما گذشت زمان و عدم صيانت متون مقدس زرتشتي از دستكاريهاي انساني، تصور جدايي و بينونت ذاتي، ميان اين دو آيين را تقويت كرده است.
اين مقاله، پس از واكاوي اصل و لوازم مهم مبداء و معاد در آيين زرتشت، با يافتن اشتراكات بسياري با اسلام منشأييت توحيدي آن را اثبات مينمايد و قابليت انطباق آن دسته از تعاليم اصيل دين زرتشت را، كه حكايت از جهان پس از مرگ و كيفيت آن ميكند، با تعاليم قرآني تأييد ميكند.
كليد واژه: زرتشت، مبداء، معاد، خير و شر.
غايت هستي در دين زرتشت و مقايسه آن با آموزههاي قرآني