چكيده:
موضوع تمدنسازي در حكومتهاي انبيا همواره از موضوعات مهم و چالش برانگيز در حوزه فرهنگ و تمدن بوده است. بيترديد، بررسي مصداقهاي تاريخي اين مقوله، كمك شاياني در شفافيت موضوع و نظريهپردازيها دارد. قرآن كريم براي موسي(ع) دو ويژگي دانايي و توانايي را به كار برده است(قصص: 14).
همين مسئله، توجه حاكميت الاهي را به ضرورت دانايي و توانايي در نظام حكومت ديني روشن ميسازد. حضرت موسي(ع) ضمن داشتن اين دو صفت، با آگاهي و قاطعيت در برابر فتنههاي سياسي و فرهنگي، برنامهاي مدون براي اصلاح اجتماعي و دستيابي به جامعهاي ديني فراهم كرد. اين مطلب محور اين پژوهش است.
كليدواژه: حضرت موسي(ع)، حكومت ديني، تمدنسازي، پيشرفت و فتنه.