بررسي تطبيقي فلسفه امامت از منظر شيخ مفيد، سيد مرتضي و شيخ طوسي
نویسندگان: محمدصادق عليپور – حسن يوسفيان
چکيده:
مکتب تشيع يکي از مهمترين مکاتب اسلامي است که يکي از ارکان مهم آن، نظريه امامت است. در طول تاريخ، انديشمندان شيعه براي اثبات اين نظريه استدلالهاي مختلفي از جمله استدلالهاي عقلي ارائه کردهاند. هدف اين نوشتار، بررسي استدلالهاي عقلاني متکلمان مکتب بغداد (شيخ مفيد، سيد مرتضي و شيخ طوسي) است؛ دانشمنداني که از مشهورترين متکلمان و فقيهان شيعهمذهب بهشمار ميروند.
بدينمنظور ضمن روشنکردن معناي امامت در انديشه تشيع، به بررسي تطبيقي تعريفهاي متکلمان مورد بحث پرداخته، با تعيين ارکان امامت، توانايي هر استدلال در اين خصوص مورد ارزيابي قرار خواهد گرفت.
كليد واژه: امام معصوم، قاعده لطف، تکليف بمالايطاق، عصمت، فلسفه امامت، نظريه امامت.
بررسي تطبيقي فلسفه امامت از منظر شيخ مفيد، سيد مرتضي و شيخ طوسي