چکيده:
گفتمان نظام سياسي شيعي بر امامت استوار است و مسئله سلطنت در آن نهتنها جايگاهي ندارد، بلکه در تنافي با آن نيز هست. از گذشتههاي دور اين پرسش مطرح است که آيا همکاري و همراهي بعضي از علما و فقهاي شيعي با برخي از سلاطين به معناي پذيرش نظام سلطنت است؟ در دوره جديد، گفتماني به نام سنت در برابر مدرنيته و تجدد شکل گرفته است که به جاي پذيرش نظام مرسوم حاکميت سياسي شيعي به سلطنت اعتقاد دارد و بر آن است که بهترين شکل حکومت در دوره غيبت، سلطنت است. اين نگرش در تنافي و تعارض با نظريه ولايت ـ ديدگاه عمده علماي شيعي در عصر غيبت ـ است. در واقع، نگاه سنتگرايان در نظام سياسي معارض با اسلام فقاهتي است. تحليل، بررسي و نقد اين ديدگاه، رويکرد اصلي اين مقاله است.
کلیدواژه: حاکميت شيعي، ولايت، خلافت، سلطنت، سيدحسين نصر، سنت.