چكيده:
آموزة الوهيت حضرت عيسي عليه السلام و آموزة تثليث در مسيحيت، موضوعي بسيار مهم هستند. البته اين آموزهها، از جهات گوناگون قابل نقد ميباشند: از لحاظ عقلي، تاريخي، از ديد عهد جديد و نيز از منظر قرآن كريم. نكته مهم در اين ميان، اين است كه تثليثِ مشهور ميان مسيحيان، متشكل از پدر، پسر و روحالقدس است، ولي قرآن در رد الوهيت حضرت عيسي و مادرش حضرت مريم، آيات بسياري را مطرح كرده است. اين امر موجب شده است كه برخي از مسيحيان گمان كنند كه قرآن، تثليث مسيحيان را درست درك نكرده و آن را متشكل از پدر، پسر و مادر (حضرت مريم) تلقي كرده است.
اين مقاله بر آن است تا به اين تصور اشتباهِ برخي مسيحيان پاسخي درخور بدهد، هرچند از سوي برخي نويسندگان مسلمان، پاسخهاي خوبي به آن داده شده است، ولي به نظر ميرسد اين پاسخها، كامل و جامع نيستند. پاسخ صحيح اين است كه قرآن هم تثليث روحالقدسي و هم تثليث مريمي را رد كرده است؛ قرآن كاملاً آگاهانه و هوشمندانه عمل كرده و از تاريخ مسيحيت و باور مسيحيان كاملاً آگاه بوده است.
كليدواژه: مسيحيت، الوهيت، تثليث، اقانيم، توحيد و آيات قرآن.
نویسنده: حسين نقوي
تثليث مريمي يا تثليث روحالقدسي؛ كدام يك مورد انكار قرآن