چكيده:
موضوع سيادت شيخ صفيالدين اردبيلي، جد اعلاي پاشاهان صفوي، در مطالعه و بررسي حكومت صفوي بسيار مهم است. آيا شيخ صفي سيد بود و ادعاي سيادت فرزندان و فرزندزادگان وي، به ويژه زماني كه اسماعيل يكم حكومت و پادشاهي ايران را به دست گرفت و با دو قدرت اهل تسنن در غرب ايران (امپراتوري عثماني) و در شرق ايران (دولت ازبكان) شروع شد و سران آن دو دولت بارها به سيادت صفويان تاختند، راست و واقعي است يا اين نيز سياسيكاري بوده و براي به دست آوردن حمايت ايرانيان شيعي در برابر تهاجم دو دولت سني مذهب صورت گرفته است؟ اين مقاله ميكوشد پاسخي بر پايه تحقيق علمي – تاريخي مبتني بر اسناد و يافتههاي گذشتهنگاري تقديم دارد.
كليدواژه: شيخ صفيالدين، امام موسي كاظم(ع)، صفويان، سيادت و شاه اسماعيل.
نویسندگان: اصغر حيدري / ناصر باقري بيدهندي
نگاهي به موضوع سيادت شيخ صفيالدين اردبيلي