چکيده:
علامه طباطبایی در يک طرح ابتکاري، مکاتب اخلاقي را به چهار مکتب عمده (مکتب انبياي سلف، مکتب ويژه قرآن، مکتب فلاسفه يونان و مکتب نسبيتگرايي اخلاقي و پيروان نظريه تکامل) تقسیم میکند. دو مکتب اول را علامه جزو اخلاق دینی و دو قسم اخیر را سکولار میداند. بنابر ارزيابي علامه از مکاتب اخلاقي، نسبت اخلاق ديني و سکولار، نسبت نقص و کمال و مصداق عموم و خصوص مطلق است.
تمايز اصلي دو رويکرد مذکور در بهرهمندي و عدم بهرهمندي عقل در شناخت مفاهيم، مصاديق، کشف، توجيه و تضمين ارزشهاي اخلاقي از معارف وحياني است. در اخلاق ديني، ايمان حقيقي به مبدأ و معاد، التزام عملي به احکام ديني، ارزشهاي اخلاقي را تضمين و شکوفا ميکند و منشأ ضعفهاي اخلاقي موجود در جوامع ديني بهويژه جوامع مسلمان، بيتوجهي به مباني و عدم التزام عملي به تعاليم اصيل دين اسلام است.
کلیدواژه: اخلاق ديني، اخلاق سکولار، حسن و قبح، عقل و دين، قلمرو دين، دين و اخلاق، علامه طباطبايي.