تشییع باشکوه؛ حماسهای به وسعت تاریخ
یادداشتی از جعفر فخرآذر؛
جهان این روزها چشم به ایران دوخته است؛ سرزمینی که هر بار با خون خود، طوفانی به پا میکند. حماسهای از جنس ایمان، غیرت و وفاداری تاریخی در شرف رقم خوردن است.
به گزارش ادیاننیوز؛ جعفر فخرآذر پژوهشگر تاریخ تشیع در یادداشتی با عنوان «تشییع باشکوه؛ حماسهای به وسعت تاریخ» آورده است:
جهان این روزها چشم به ایران دوخته است؛ سرزمینی که هر بار با خون خود، طوفانی به پا میکند. حماسهای از جنس ایمان، غیرت و وفاداری تاریخی در شرف رقم خوردن است. ایران اسلامی خود را برای تشییع پیکر مطهر رهبر شهید، حضرت آیتالله خامنهای آماده میکند؛ رهبری که بیش از هشتاد روز از شهادتش میگذرد و پیکر پاکش هنوز در آغوش خاک آرمیده نیست، تا امت چشمبهراه، آخرین وداعِ عاشقانه را با عظمتی کمنظیر به جای آورند.
در این میان، ناخودآگاه خاطره عاشورا زنده میشود؛ جایی که سالار شهیدان، امام حسین(ع)، با شعار ماندگار «هیهات مِنَّا الذِّلَّه» به همه بشریت آموخت که مرگ با عزت، بر زندگی با ذلت برتری دارد.
ملت ایران نیز، با الهام از همان روحیه حسینی، در این تشییع باشکوه، فریاد خواهند زد که هرگز زیر بار ظلم و ذلت نخواهند رفت. سیل عظیم جمعیتی که از هر سو به سوی پیکر مطهر رهبرشان روانه میشود، گواه این حقیقت است که خون شهدا هرگز هدر نمیرود و راه پرافتخار انقلاب ادامه خواهد یافت.
در این وداع تاریخی، سربازان خمینی کبیر، پیشتاز و دوشادوش نسل جوان، حلقههای بینهایت عشق و اطاعت را شکل خواهند داد. یادگاران دفاع مقدس، رزمندگان بسیجی، جانبازان و آزادگانی که در سایه پرچم «لا اله الا الله» جان بر کف نهادند، این بار نیز با گامهایی استوار و دلهایی پر از یاد یار، پیمان جاودانه خود را با آرمانهای انقلاب و رهبری تجدید خواهند کرد. آنان که خاکریزهای عشق را با خون خود آبیاری کردند، اینک در آستان وداعی سترگ، از عمق جان سوگند میخورند که تا همیشه، حافظان حریم ولایت و فداییان مسیر شهدا بمانند.
نقطه عطف این وداع تاریخی، بیعتی دوباره با «خَلَف صالح» آن رهبر فرزانه است. در سایه این تشییع عظیم، امت مسلمان ایران بار دیگر با ولی فقیه و جانشین برحق ایشان دست بیعت میدهند و اعلام میدارند که انقلاب اسلامی نه به شخص، بلکه به خط و ایدهای تعلق دارد که با خون شهیدان آبیاری شده است. این تشییع باشکوه، زندهترین گواه بر این حقیقت خواهد بود که خمینی و خامنهای زندهاند؛ نه در پیکر، بلکه در اندیشه، در ایمان، در غیرت و در رگهای تاریخ این ملت جاریاند. راه آنان با همین بیعتهای دوباره و با همین اشکها و فریادهای «لبیک» ادامه خواهد یافت؛ راهی که نه به خاک سرد فراموشی سپرده میشود و نه به دست فرسودگی زمان.
این باشکوهترین صحنهای است که تاریخ معاصر به خود خواهد دید؛ صحنهای که همتای آن را تنها در قیام کربلا میتوان جست. فریاد «لَبَّیْک یا خامنهای» و «لَبَّیْک یا حُسَین» در هم میآمیزد تا طنین جاودان «هیهات مِنَّا الذِّلَّه» را برای همیشه در تاریخ ثبت کند؛ فریادی که نه فراموش میشود و نه خاموش.