مردم سالاري مهدوي

بحث درباره دموکراسي و قابليت انطباق آن در جوامع اسلامي با بستر شريعت، از هنگام آشنايي مسلمانان با آراي افلاطون و ارسطو آغاز شده است. در دوران معاصر نيز بررسي نگرش شيعي در باب طرح نسبت ميان حکومت مهدوي و مردم سالاري و نقش مردم در اين حکومت، توجه بسياري از انديشه ورزان را به خود جلب کرده است.

نظريه دموکراسي در طول قريب به سه هزار سال تاريخ انديشه سياسي طراحي شده، اما گستردگي و مبهم بودن معنا، اصول و ارکان آن، يافتن ارتباط دکترين مهدويت و دموکراسي را پيچيده ساخته است.

اين نوشتار، به جاي طرح دغدغه فکري سازگاري يا ناسازگاري مهدويت و دموکراسي، به کندوکاو درباره تاثير مردم در حکومت مهدوي بپردازد و بيان نمايد که نهضت مقدس مهدوي، انقلابي فراگير و جهاني با بسيج توده اي است که مردم با بيعت گسترده خود آن را مي پذيرند و در تثبيت اين حکومت از طريق مکانيسم هاي خاص ديني، نقش اساسي ايفا مي کنند.
 
كليد واژه: دموکراسي، مقبوليت، مشروعيت، حق، تکليف، بيعت، شورا