چكيده :
اين مقاله، با رويكرد تحليلي و نظري به بررسي بايستههاي اخلاقي همسران و آثار آن در تحكيم خانواده ميپردازد.
از منظر آموزههاي ديني و روانشناختي، هر يك از همسران در برابر ديگري وظايفي دارند كه التزام به آنها در ايجاد فضاي مثبت و بانشاط خانوادگي، تأثير قابل توجهي دارد. تكريم، رعايت ادب، قدرداني، خوشخلقي، محبت، خوشبيني، صيانت از آبروي يكديگر، مدارا و… از مسائلي است كه همسران با عمل به آنها، ميتوانند روابط ميان خود را جذاب و مستحكم سازند. با نگاهي روانشناختي به آموزههاي مزبور، درمييابيم كه تعهد همسران به وظايف اخلاقي، موجب احساس همگرايي و همدلي مثبتانديش شده، و فضاي خانوادگي در اثر اين نتايج، بالنده و بانشاط خواهد شد. همچنين فرزندان چنين خانوادهاي در اثر يادگيري اجتماعي و مشاهدهاي، به سوي خير، صلاح و تعهدمداري سوق پيدا ميكنند.
كليد واژه: اخلاق، محبت، ديدگاه اسلامي، يادگيري مشاهدهاي، آموزههاي روانشناختي.