چکيده :
با توجه به تأليفات، تقريرات و شخصيت عرفاني حضرت امام خميني (ره) و نقش بيبديل ايشان در رهبری انقلاب اسلامي، نويسنده در اين مقاله به دنبال بررسي رابطه عرفان و سياست از دیدگاه امام خميني (ره) است. ازاینرو، نویسنده پس از بررسي و دستهبندي ديدگاههاي مختلف مخالفان و موافقان رابطه عرفان و سياست، حضرت امام (ره) را در گروه موافقان رابطه عرفان و سياست و نگرش عرفان فقيهانه قرار میدهد و سپس با بررسي بيانات و مکتوبات حضرت امام (ره) در عرفان و سياست، به توحيد بهعنوان مبناي عرفان سياسي امام اشاره و در پایان شاخصهاي سياسي ـ اجتماعي آن مانند ولايت، قدرت، آزادي، وحدت و نظام اجتماعي را بررسی میکند.
كليد واژه: امام خميني (ره)، عرفان، سياست، عرفان سياسي، ولايت الله، عرفان فقيهانه، توحيد.