چكيده :
قوه دافعه انسان در برابر ناملايمات و امور مضار را غضب گويند که به ممدوح و مذموم تقسيم ميشود؛ اگر انسان با استضائه از نور عقل در مسير حق قدم برداشته و غضب را تعديل نمايد پسنديده و ممدوح بوده، صفاتي چون شجاعت، غيرت و بسياري از فضائل انساني ثمرهاش خواهد بود؛ ولي سرپيچي از قوه عاقله و افراط و تفريط در آن انسان را از حقمداري به خودمحوري ميکشاند و محصولش تهور و ترس خواهد بود که هر دو مذموماند.
عوامل غضب دنياگرايي، خودپسندي و زمينههاي تربيتي ناسالم قبل از بروز غضب و نيز مهار نفس به محض بروز خشم و قبل از هيجان غضب از راههاي درمان اين رذيله اخلاقي است.
هنر مهار خشم به دو قسم باطني (تفكر در عواقب ناپسند طغيان خشم، يادآوري خشم خداي سبحان و …) و ظاهري (وضو گرفتن، ترك كردن محل، تحريك عاطفي مثبت و …) تقسيم ميگردد.
کلیدواژه: غضب، تندخويي، تهور، جبن، شجاعت، حلم، كظم غيظ.