تحليلي بر روند قدرتگيری انگليس در خليج فارس (از اواسط صفويه تا پايان نيمه اول قاجاريه 1030 ـ 1264 ق/1620-1847م)
چكيده:
خليج فارس همواره از مناطق بسيار حساس، سوقالجيشي و تجاري خاورميانه بوده است، از اينرو، در طول تاريخ منشأ تحولات متنوعي شده است. از مسائل بسيار مهم و قابل بحث در خليج فارس، بررسي چگونگي سلطه استعمارگران، به خصوص انگليسيها بر كرانههاي ساحلي آن و به ويژه كرانههاي تحت حاكميت ايران ميباشد.
در اين پژوهش، چگونگي روند قدرتگيري انگليس و تضعيف قدرت سياسي ايران در كرانههاي خليج فارس از اواسط حكومت صفوي تا آغاز حكومت ناصرالدين شاه (1030 ـ 1264ق) تحليل و بررسي ميشود. مسئله و هدف اصلي پژوهش، بررسي چگونگي قدرتيابي قبايل و اعراب محلي در منطقه خليج فارس و سياست انگليس در تقويت آنها و سلطه بر منطقه است.
كليد واژه: خليج فارس، انگليس، حاكميت محلي، حاكميت ايران و قبايل عرب خليج فارس.