شايسته سالاري در مديريت جامعه با تأکيد بر انديشههاي سياسي امام علي (ع)
چکيده :
امروزه سازمانها در تلاشاند تا شايستهترين افراد را شناسايي و جذب کنند. وضعيت سازماني و منطق حاكم بر آن ايجاب ميكند از هر كسي و هر چيزي به درستي و متناسب با موقعيت، بيشترين استفاده شود. شايستهسالاري بهرهگيري از انرژي خلاق افراد نخبه و برگزيده اجتماع است. حضرت علي(ع) مسئله توان، لياقت و شايستگي افراد را جزيي از بحث عدالت ميدانند و اين اصل را مهمترين اصل اداره جوامع قرار داده، معتقدند كه هر پستي به تناسب، به توان، خلاقيت، شايستگي و تخصص خاصي نياز دارد و جايز نيست افراد هر کدام به جاي ديگري قرار گيرند.
شايستهسالاري مبتني بر شايستهخواهي و شايستهگزيني است. اين شايستگيها شامل دانش، مهارتها، تواناييها، به همراه سازههايي نظير ارزشها، انگيزش، نوآوري و کنترل خود ميباشد. نظام شايستهسالار، نظامي است که در آن بهترين افراد در بهترين جايگاه با بالاترين بازده، کار انجام ميدهند و متناسب با تلاش خود حقوق و مزايا دريافت ميکنند.
اين مقاله، با رويكرد تحليلي و به روش تحليل محتوا، به استخراج مؤلفههاي شايستهسالاري، و شناسايي شاخصها از منظر انديشمندان غربي و متن نهجالبلاغه پرداخته است.
کليد واژه: شايستهسالاري، سازمان، مديريت، نخبهگرايي، امام علي(ع)، انديشمندان غربي.