چكيده:
يكي از پرسشهاي مطرح در محافل علمي، چگونگي توانمندي امام در به چالش كشيدن انديشههاي سياسي سكولار حاكم در عصر مدرنيته و گفتمانسازي پارادايم ولايت فقيه، و به كرسي نشاندن آن در ايران است. پاسخ به آن، رهاوردي است در توانمندسازي پيروان مكتب امام خميني(ره) در تشريح ابعاد سياسي، اجتماعي دين مبين اسلام، با شيوۀ امام، كه توانست شبهات احتمالي را پاسخگو باشند.
اين پژوهش، به تبيين تحليل كلامي و عقلانيت امام پرداخته، نتيجه بهدست آمده حاكي است كه امام تنها با اتخاذ رويكرد كلامي در انديشههاي سياسي، توانست نظرية توأماني دين اسلام با سياست و ولايت فقيه را نزد صاحبنظران مخالف مطرح نموده و با تشكيل حكومت اسلامي، به گفتمانسازي پارادايم ولايت فقيه جامة عمل بپوشاند و دست استبداد و استعمار را از اين سرزمين قطع نمايند.
كليدواژه: سكولار، امام خميني(ره)، حكومت اسلامي، طاغوتي، استبداد، استقلال، استعمار.