نویسنده : علي اقدامي
چکيده :
اين مقاله درصدد است تا با ترسيم و تصوير مفهوم زهد (از نظر لغت و اصطلاح) و تبيين حقيقت آن، از منظر آيات قرآني، نشان دهد که هم بهرهمندي مطلق و بيضابطه از مواهب طبيعي با روح تعاليم ديني سازگاري ندارد و هم رهايي و وانهادن يکسرة امکانات و نعمتهاي دنيوي، امري است مذموم و مغاير با حکمتها و اهداف آفرينش.
زهد در دنيا و اندازهنگهداري در بهرهمندي از امور دنيوي و رغبت به نعمتهاي اخروي و حقايق ابدي، مناسبترين شيوهاي است که در منابع ديني طراحي شده است. قوام زهد ديني تنها به اعراض قلبي و انصراف نفساني از پديدهها و جلوههاي دنيوي نيست، بلکه در تحقق آن، نوعي ترک و تقليل در تمتعات مادي براي رسیدن به مقاصد معنوي و اجتماعي نيز مدخليت دارد.
پيداست که استفادة متعارف و منطقي از بهرههاي مادي و ورود در عرصههاي زندگي با مراعات حدود الهي، هيچگونه منافاتي با حقيقت زهد ندارد.
كليد واژه: زهد، دنيا، تجافي، رهبانيت، آخرت، محبت، تعلق.
بازشناسي زهد در قرآن کريم
بازشناسي زهد در قرآن کريم