چکيده :
نسبشناسي يکي از معدود علوم نزد عرب جاهلي بود که پس از اسلام توانست با آموزههاي اسلامي همزيستي يافته و به بقاي خويش ادامه دهد يا بهگونهايکه حتي با پشتوانه برخي احکام اسلامي، کاربردهايي نيز بيابد. در نتيجه در دوره اسلامي کتابهاي بسياري دراينباره تدوين گرديد و انسابنگاري اسلامي بهوجود آمد.
دانشمنداني که به تقسيمبندي علوم در کتابهايشان پرداختهاند نيز به مرور زمان آن را بهعنوان يک علم پذيرفتند و مؤلفان کتابهاي انساب نيز براي تأييد جنبه علمي بودن آن، روشها و اصطلاحات خاص اين علم را در کتابهايشان بهکار گرفتند؛ اين نويسندگان را ميتوان در مکاتب خاصي دستهبندي کرد. اين نوشتار بر آن است تا جايگاه دانش انساب را در طبقهبندي علوم بيان کرده، آنگاه روشها و اصطلاحات خاص اين علم و مکاتب مربوط به آن را برشمرد.
کلیدواژه : نسب، نسابه، انسابنگاري، روشها و سبکهاي انسابنگاري.
نویسندگان: سيد محمدرضا عالمي – نعمتالله صفري فروشاني
علم انسابنگاري و جايگاه آن در طبقهبندي علوم