نویسنده : سيد جواد احمدي
چکيده :
اخلاق حاکمان و دولتمردان اقتضا دارد که در تقسيم و توزيع امکانات و مزاياي اقتصادي و اجتماعي بين شهروندان، «عدالت توزيعي» را مراعات کنند. در اين مقاله ضمن بررسي و نقد نظريهها در عدالت توزيعي و نشاندادن ناکارآمدي هريک از آنها، بيان ميگردد که هريک از عناصر «کار»، «نياز» و «برابري همگاني» که در نظريههاي مربوط به عدالت توزيعي معيارهاي توزيع عادلانهاند، ميتوانند ابزاري براي شناخت حقوق افراد به حساب آيند نه معياري عمومي و کلي.
به تعبير ديگر مبناي عدالت توزيعي، حقوق افراد و رعايت استحقاقهاي ناشي از «کار» و «نياز» و … است، بر اين اساس نسبت «عدالت توزيعي» با «رفتار برابر و يکسان بين افراد» نسبت عموم و خصوص من وجه است. اين ديدگاه با نگرشي بر اخلاق حکومتي امام علي× قابل تأييد و تبيين است.
کلیدواژه: عدالت توزيعي، انصاف، برابري، حدّ معين.
معيار عدالت توزيعي و نسبت آن با انصاف و برابري با تأکيد بر اخلاق حکومتي امام علي (ع)