نویسندگان : ايوب اکرمي – سيد محمد مرتضوي
چکيده :
از جمله سبکهاي تفسيري نوپديد، تفسير قرآن به ترتيب نزول است. درخصوص اعتبار و روايي اين روش و پيامدهاي آن، داوريهايی شده است. بخش عمدهای از اين داوريها مربوط به پذیرش وجود یا عدم وجود مباني و پيشفرضهاي محکم در باره این روش است. تدريجي بودن نزول قرآن و تناسب آن با روش تفسیر نزولي، توقيفي بودن ترتيب نزول به استناد مصحف امام علي(ع)، اجتهادي بودن ترتيب کنوني، سازگاري تفسير موضوعي با ترتيب نزول و امکان تعيين ترتيب نزول به استناد روايات ترتيب نزول، به عنوان پیش فرضهای اصلی این روش مطرح است.
درباره فوايد ادعایی این روش و مبانی و پیشفرضهای آن نقدهایی انجام یافته است. اگرچه برخی از ایرادهای مربوط به فوايد این روش، بهجا و صحیح است؛ اما بخش عمدهای از ایرادهای مربوط به مبانی و پيشفرضهاي روش مزبور، وارد نبوده و قابل نقد است؛ چنانکه بدون پذيرش اين پيش فرضها، اقدام به تفسير ترتيب نزولي، موجه نيست.
کلیدواژه: نزول تدريجي، ترتيب نزول، تفسیری ترتیبی، تفسیر نزولی.
مباني و پيشفرضهاي رويکرد تفسير ترتيب نزولي قرآن