نویسنده: مرتضي يوسفيراد
چكيده:
موضوع امامت نزد متفكران اسلامي، اعم از متكلمان و فلاسفه، از دغدغهها و مسائل اساسي و ذهني آنها بوده است. نزد فلاسفه اسلامی از آن جهت محل توجه بوده که امام(ع)، هدايتکننده جامعه فاضله بهسوي کمالات و سعادت بوده و از آن جهت مورد توجه اساسي متكلمان واقع شده که امام(ع) با پذيرش رياست دينی و دنيایی جامعه، پس از رسول خدا(ص) حافظ هويت دينی ميشد.
در مقاله حاضر، اين مسئله از جهت روشي كه متكلمان و فلاسفه در بررسي امامت به كار ميگيرند و از حيث ماهيت و نقش و هدفي كه براي امامت و وجود امام قائلاند، بررسی شده و ضمن اعتقاد نويسنده به وجود موارد افتراق و اشتراك، اين موارد به اجمال مورد بحث واقع شدهاند.
كليد واژه: امام و امامت، رويكرد كلامي، رويكرد فلسفي، متكلمان شيعه،فلاسفه اسلامي.
امامت در مقايسه دو رويكرد كلامي و فلسفي