تأملي در سازههاي مذهبي و جايگاه آنها در روانشناسي سلامت
چكيده :
مجموعه در حال رشدي از پژوهش، اثرات مثبت رفتارها و باورهاي مذهبي را بر سلامت جسماني و رواني نشان دادهاند. همچنانكه شواهد افزايش مييابد، عناصر مذهبي و معنوي در مدلهاي نظري پذيرش بيشتري مييابد. اگرچه مطالعات اخير حكايت از خلاقيت فزايندهاي دارد، بايد براي روشن شدن روابط دروني ميان سازههاي مذهبي و اثرات همبسته آن با سلامت، مطالعات بيشتري صورت گيرد.
مقالة حاضر ضمن ارائه تعاريفي از مفاهيم سلامت و مذهب كه با چهارچوب روانشناسي سلامت متناسب است، رابطه مشاركت مذهبي و جهتگيري مذهبي با سلامت رواني را مورد بحث قرار داده است. سپس مفهوم مقابله مذهبي را بررسي و به كنكاش در مدل مقابله مذهبي پارگامنت پرداخته و تلاش كرده است تا مكانيزمهاي شناختي و رفتاري را كه نقش واسطهاي در ارتباط ميان مذهب و سلامت رواني ايفا ميكنند، مورد بررسي قرار دهد. اين مقاله با ذكر مزايا و معايب مقابله مذهبي براي سلامت و ارائه پيشنهادهايي براي تلفيق متغيرهاي مذهبي در عرصه پژوهشهاي آتي به ويژه در قلمرو روانشناسي سلامت باليني خاتمه مييابد.
کلیدواژه : مذهبي بودن، مشاركت مذهبي، مقابله مذهبي، سلامت روان، روانشناسي سلامت.