قلمرو شناسي روانشناسي اخلاق
چكيده :
روانشناسي اخلاق به مطالعه روانشناختي فضائل و رذائل اخلاقي و رفتارهاي متناسب با آنها بهمنظور تحليل علمي و كشف مباني انسانشناختي آنها ميپردازد. هدف اصلي اين مقاله ارائة توصيفي تعريف، موضوع و قلمرو روانشناسي اخلاق است.
اين قلمرو شامل مسائل و موضوعهايي از روانشناسي است كه بهگونهاي مؤثر بر اخلاق است؛ از جمله اين مباحث ميشود از مباني انسانشناختي اخلاق، عوامل مؤثر بر تحول رواني، تفاوتهاي فردي و رواني، روانشناسي كمال، شخصيت و اخلاق، آسيبشناسي رواني و اخلاقي، روانشناسي اجتماعي و اخلاق، روانسنجي و اخلاق، رشد اخلاقي، شيوههاي تغيير نگرش و رفتار، خودگرايي روانشناختي و لذتگرايي روانشناختي، اراده اخلاقي و وجدان اخلاقي و نيز احساسات اخلاقي نام برد.
روش تحقيق در اين مقاله «توصيفي» و اغلب براساس مطالعات تجربي در روانشناسي و تا حدي نيز براساس تأملات فلسفي و عقلي و نقلي در اين قلمرو است. از جمله دستاوردهاي اين جستار، طرح بحث در خصوص رابطه اخلاق و روانشناسي و ارائه طريق در زمينه خدمات روانشناسي به اخلاق است.
کلیدواژه : اخلاق، روانشناسي، روانشناسي اخلاق، رشد اخلاقي.