نویسنده: نادر شکراللهي
چكيده:
يکي از ادلهاي که مسئله تناسخ را در دوره جديد تأیید میکند، وجود افرادي است که مدعياند از زندگي پيشين خود خاطراتي دارند. در تحقيقات مشخص شده است تعداد زيادي از اين افراد دچار توهماند،
يا احتمال فريب کاري آنان وجود دارد؛ اما ادعای بیش از سي نفر مورد توجه قرار گرفته است.
براي تکيه بر خاطرات اين افراد به عنوان دليلي بر تناسخ، باید معيار وحدت هويت شخصي را صرف خاطرات بگيريم؛ اما اين معيار اولاً به شروطي مانند واقعي بودن خاطرات بستگی دارد و ثانياً به وجود
شاهدي که واقعيبودن آن خاطرات را تأييد کند. وجود اين شاهدان ميتواند احتمال اينکه در ارتباط مستقيم يا غير مستقيم، اين اطلاعات را از آنان گرفته باشد وجود دارد.
كليد واژه: تناسخ، جاودانگي، دليل تجربي تناسخ، ملاک هويت شخصي.
تأملي بر «اثبات تناسخ، براساس وحدت خاطرات»