چكيده:
مسئله گناه اوليه پس از پولس رسول، نخستين بار به وسيله قديس آگوستين مورد بحث و بررسي كلامي قرار گرفت. به نظر او، انسان به دليل گناه اوليه آدم و حوا گناهكار است و تنها لطف و عنايت الهي است كه انسان را به سوي خير هدايت ميكند. اين مقاله با روش نظري و مطالعه تورات و انجيل درصدد تبيين دقيق اين نظريه و بررسي آن با توجه به ديدگاههاي برخي متكلمان و فيلسوفان است. اين تحقيق نشان ميدهد با اينكه در عهد قديم و جديد، اثري از تعليم آموزه گناه نخستين وجود ندارد، با اين حال امروزه، بسياري از فرقههاي مسيحي در خصوص فراگير بودن گناه آدم اتفاقنظر دارند.
از نگاه آنان، نهتنها پيامبران الهي در گناه اصلي شريك هستند، بلكه تمامي كودكان نيز از بدو تولد گناهكار به دنيا ميآيند. پولس رسول و ديگران از نظريهپردازان آن هستند. درحاليكه علّامه طباطبائي و ديگران از منتقدان جدي اين آموزه ميباشند.
كليدواژه: گناه نخستين، كتاب مقدس، قرآن كريم، مسيحيت.