چكيده:
جنبش امل و حزبالله لبنان از ميانههاي دهه1980م تاكنون دو تجربه متفاوت از حيات مشترك را تجربه كردهاند: نخست، در دهه1980م خشونتبارترين شكل مناسبات را تجربه كردند. اما از اوايل دهه1990م به اين سو، طرفين به سوي همگرايي گام برداشتهاند.
در اين ميان، عوامل مختلفي همچون عوامل شناختي و محيطي در همگرايي دو طرف نقش داشته است. عوامل برآمده از محيط منطقهاي و بينالمللي، از جمله مهمترين دلايل همگرايي ايشان به حساب ميآيد. مواردي چون تلاشهاي مشترك ايران و سوريه، حملات مكرر اسرائيل به لبنان، حوادث يازدهم سپتامبر و لشكركشي امريكا به منطقه و در نهايت، توطئههاي پي در پي از سال 2004م تاكنون، عليه حكومت سوريه بهعنوان متحد راهبردي طرفين، از اين دستهاند.
كليدواژه : جنبش امل، حزبالله، همگرايي، روابط، سوريه، ايران.