چكيده :
عصر كنوني، عصر بحرانها و چالشهاي بنيان افكن است. بشر امروز براي رسيدن به تعادل رواني و موفقيت در روابط فردي و اجتماعي چارهاي جز روي آوري، به اخلاق و تربيت اخلاقي ندارد. امروزه رويكرد اخلاقي به منزلة يكي از مهمترين رويكردها در قلمرو برنامهريزي درسي به شمار ميرود. در اين رويكرد، برنامههاي درسي ابزاري مؤثر در رشد و توسعة فضايل اخلاقي و مهارتهاي اجتماعي در فراگيران است و آنان را براي برخورد مناسب با مسائل و موضوعات جديد آماده ميسازد. هدف اين مقاله، بررسي رويكردهاي اخلاقي و ارائة عناصر اصلي ديدگاه اخلاقمدار در برنامة درسي است.
بايد آموزش اخلاق به منزلة يك درس در برنامه درسي يا در ارتباط با دروس ديگر توسط دستاندركاران تربيتي، به ويژه معلمان، مورد توجه قرار گيرد. براي تربيت اخلاقي ميتوان سه بعد شناختي، عاطفي و عملي در نظر گرفت. در اين ابعاد، تواناييها و قابليتهايي از حيث دانش، گرايش و عمل در فرد پديد ميآيد.
كليد واژه : تربيت اخلاقي، برنامه درسي، پرورش منش.