چکيده:
در اين پژوهش به تفسير و تحليل آيات انسانشناسي قرآن براي استنباط آموزههايي پرداخته شده که ميتواند جايگزين مناسبي براي انحرافهاي شناختي افسردهساز شود. اين آموزهها فرد را به جايگاه واقعي و ارزشمند خود در جهان آفرينش آگاه نموده تا به افکار منفي ناشي از خودکمبيني دچار نگردد. همچنين با معرفي ويژگيهاي نوعي و فردي انسان، به او شناخت دامنه تاثير اختيارات خود در رخدادها را ميآموزد تا بر اساس آن از پندارههاي شخصيسازي رخدادها بپرهيزد.
افزون بر اين آگاهي و باور به اين آموزهها، انتظارات فرد را با توانمنديهاي خود و ديگران هماهنگ ساخته، او را از انگاره بايدها و نبايدها ميرهاند. رويکرد شناخت درماني افسردگي در تفسير آيات انسانشناسي، رهاورد ويژه اين پژوهش در حوزه تفسير و قرآن محور بودن آموزهها در درمان اين اختلال شخصيتي، رهيافتي نو در حوزه علم روانشناسي باليني و مشاوره است.
کليدواژه: آيات انسانشناسي، آموزههاي شناختي قرآن، انسانشناسي، افسردگي، شناخت درماني.
نويسندگان: محمدجواد نجفي – محمدکاظم رحمان ستايش – فاطمه موسوي
تفسير آيات انسانشناسي و نقش آن در شناخت درماني افسردگي