نگاهي به موقعيت جامعه يهودیان ايران بعد از جنگ جهاني دوم و مخصوصا بعد از سالهای 1332 شمسي نمايانگر تلاش سازمانهاي صهيونيستي جهاني براي نفوذ در تشكيلات ديني و اجتماعي يهوديان ايرانی بوده است. با آن كه تشكيلات صهيونيسم جهاني هرگز موفق نشدند سازمانهاي بومي و سنتي كليميان ايران را در سيطره خود درآورند و آن چه مخصوصا در كشورهاي اسلامي ديگر مثل عراق – مصر – يمن و غيره اتفاق افتاد در ايران براي آنها حاصل نشد، با اين همه تأثير مخرب اقدامات آنان را در مقطع زماني سالهاي 1332 تا 1357 نميتوان ناديده گرفت.
به گزارش ردنا (ادیان نیوز)، انقلاب اسلامی ايران ارتباط تشكيلات صهيونيستها را با سازمان یهودیان ايران و تشكيلات بومی و سنتی كليميان ايران مخصوصا نهاد مركزی انجمن كليميان تهران قطع كرد و با وجود اين كليميان ايران توانستند در فضای انقلاب و رهبری داهيانه امام خميني راه مستقل دفاع از ارزشهای دينی و فعاليت سازمانهای اجتماعي خود را طی كنند، البته اين راه با فراز و نشيبهای فراوان پيموده شد.
كسر تعداد يهوديان ايران تحت تأثير مهاجرتهای سازمان يافته، اعمال سليقههای شخصی و تبعيضآميز از طرف بعضی مسئولين نظام كه موجب ايجاد فضاي عدم اعتماد و ترك علائق و پايبندي بين همكيشان ما ميشد و در نتيجه مسئوليتپذيري آنها را با مشكل مواجه ميساخت، فشار تبليغاتي روزافزون بلندگوهاي خارجي كه موضوع حقوق اقليتهای دينی را دستمايه و بهانه ضديت خود با نظام جمهوري اسلامي ايران قرار داده و ميدهند و مجموعهاي از دلايل ديگر كه ذكر آن در اين مختصر نميگنجد، شرايط خاصي را به مديريت جامعه كليميان ايران تحميل ميكرد.
يكي از نتايج اين تحميلات در افكار عمومي يهوديان جهان و مردم ناآگاه اين بود كه گويا كليميان ايران در وضعيتي نابسامان در دام افتاده و به گروگان گرفته شدهاند. اين برداشت از زندگي يهوديان ايران موقعيت ما را ناپايدار وانمود ميكرد و ارتباط جامعه كليميان ايران با ملت ايران و نظام جمهوري اسلامي را واژگونه جلوه ميداد كه هم جامعه كليمي و هم جمهوري اسلامي ايران را به ناحق زير سؤال ميبرد.
انجمن كليميان تهران براي بيرون رفتن از اين موقعيت ناهنجار، ايجاد ارتباط با سازمانهاي اجتماعي و نهادهاي غيروابسته يهوديان جهان را سرلوحه اقدامات خود قرار داد. انجمن كليميان با راهنمايي نهادهاي قانوني در ايران و سازمانهاي غيردولتي N.G.O در ايران و خارج از كشور موفق شد پرده ابهام را كه دشمنان ملت ايران
بر چهره جامعه كليميان ايران زده بودند به كناري بزند و جامعه كليميان ايران را در شرايط كنوني آن طور كه هست به جهانيان بشناساند و ارتباط عميق و تاريخي فرهنگ يهودي را با فرهنگ و تمدن ايران و تأثير متقابل اين دو را با يكديگر روشن سازد.
و مخصوصا يادآور شود كه مناسبات ملت ايران با يهوديان آن طور كه بلندگوهاي خارجي عنوان ميكنند نيست و ايرانيان يهودي چون قرنهاي گذشته با هموطنان خود در صفا و صميميت زندگي ميكنند.
در اينجا براي مزيد اطلاع خوانندگان عزيز مواردي از حضور نمايندگان جامعه كليمي ايران در مجامع بينالمللي با ذكر تاريخ و شرح مختصر آورده ميشود و اميدواريم كه اين ارتباط در جهت منافع ملت ايران و جامعه كليميان با همكاري و راهنمايي مسئولين محترم جمهوري اسلامي ايران تداوم يابد.
اولين شركت نمايندگان جامعه كليميان ايران در كنفرانس جهاني حقوق زن – پكن، سال 1995
شركت در كميسيون حقوق بشر- ژنو، 1998
حضور نماينده سازمان بانوان يهود ايران در اجلاس پكن + 5 (اجلاس زنان 2000) نيويورك
كنفرانس اتحاديه جهاني زنان يهودي، بوداپست – مجارستان ژوئن 2001
حضور هيئت ايراني در همايش جهاني بنياد يادبود فرهنگ يهود- شهريور 1382، سوئد
انتقال موقت تومارهاي تورات به آلمان و برگرداندن آنها به ايران